Düşünce susmaz

Bazıları her şeye gücü yettiğini sanır. Söz hakkına, adalete, özgürlüğe.. Sesi bastırınca gerçeği susturduğunu zanneder.

Oysa gerçek güç korkutmadan da dinlenebilmekte saklıdır. Korkuyla inşa edilen her tahtın altı boştur. Yasaklarla örülen sessizlikler, bir gün yankıya dönüşür.

Çünkü halk dediğin şey sadece kalabalık değildir, hafızadır, vicdandır, yarındır.

Ben o hafızadan konuşuyorum. Sadece kendi adımla değil, sesi boğulmuş herkes adına fısıldıyorum.

Burası bir kelimenin suç, bir bakışın tehdit sayıldığı bir çağ. Ama hâlâ yazan, düşünen, hisseden varsa, hiçbir şey tam anlamıyla kontrol altında değildir. Bunu bilmek ve bu gerçeğe katlanmak zor olmalı..

Bazıları her şeyin kontrol altında olduğunu sanır. Sansürle, korkuyla, cezayla şekillendirilmiş bir sessizlik inşa eder. Ama bilmezler ki, herkes sustuğunda bile, biri fısıldamaya devam eder. Ve bazen bir fısıltı, bir çığlıktan daha çok şey anlatır.

Sen susuyorsun belki.. Korktuğun için değil sadece, korumak için, sakınmak için, mecbur olduğun için. Anlıyorum.

Ama bil ki susmak yok olmak değildir. İçinde hâlâ bir şey sızlıyorsa, hâlâ adaleti özlüyorsan, bir kelimeyi söylemeden kuruyorsan içinde.. sen varsın. Sen hâlâ direniyorsun.

Ve eğer hâlâ yazan, düşünen, hisseden birileri varsa, hiçbir şey tam anlamıyla kontrol altında değildir.

İnsanı susturabilirsin, ama düşünmeyi asla!..