Kod ve Kelimeler, İkisi de Boş Sayfalar

Hayatımda yazılım geliştirme ve edebiyat yan yana duruyor. Birbirlerinin zıttı olarak değil, beni bugün olduğum kişiye dönüştüren iki farklı yol olarak. Yazılım dünyasında mantık ve analizle yol alırken, edebiyatta anlamın peşine düşüyor ve kendimi dilin gücünde yeniden buluyorum.

Her iki alanda da daha önce var olmayan bir dünya yaratılıyor, birinde kodlarla, diğerinde ise kelimelerle. Edebiyatta bir düşünceyi ya da bir felsefeyi mümkün olan en az ve en etkili kelimeyle ifade edebilme becerisi, temiz kod yazarken de aynı özeni ve hedefi gözetmemi sağladı.

Bu iki dünyanın en büyük ortak özelliği soyutlamadır. Bir yanda soyutlama, karmaşık gerçeklikleri basit modellere indirgeme çabası olarak mesleki gündemimi şekillendiriyor. Diğer yanda ise hayatın karmaşasını kavramlar üzerinden anlamlandırmaya çalışırken bana içsel bir nefes alma alanı sunuyor.

Her iki disiplin de görünmezi görünür kılma motivasyonumu besliyor. Boş bir dosyadan bir uygulamanın doğması ile boş bir kağıtta bir düşüncenin uyanması arasında benim için aynı büyü saklı. Yazılım dünyası bana disiplinli düşünmeyi öğretti, edebiyat ise bu mantık ağının içinde insani olanı ve belirsizliği kabullenmeme yardım ediyor.

Hangisinin beni daha çok değiştirdiğini bilmiyorum ama aralarındaki bu bağın ruhuma gerçekten iyi geldiğini biliyorum.