Kelimelerle İnce İşçilik

Her yazılanı okumak ve yazarı yargılamak bir tercih midir? Yoksa seçici olmak okurun sorumluluğu mudur? Günümüzde edebiyat dünyasında pek çok yazar yazdıklarından dolayı fazla eleştiriliyor. Sosyal medyanın da yazarları her kesimden insana erişilebilir kılması bunun üzerinde oldukça etkili. Ancak bu eleştiriler yazarın yaratıcılığını olumsuz etkiliyorsa, özgürce düşünüp üretemeyen yazarın kalemine zincir vurmak anlamına gelebilir.

Dünya üzerinde her gün mevcut külliyata yenileri ekleniyor, binlerce kitap ve yazı bir şekilde okura ulaşıyor. Her eserin her kesime hitap etmeyeceği ve tüm bu yazılanları okumaya bir insan ömrünün yetmeyeceği aşikârken, seçici olmak okur için bir zorunluluktur diye düşünüyorum.

Okumak, küçüklüğümden beri beni hayata bağlayan bir umut, yazmak ise bir o kadar büyük bir tutku oldu. Entelektüel birikim arttıkça belli bir olgunluğa erişene kadar kendini yeterli görememek de sanırım bu tutkunun bir parçası. Mükemmele ulaşma arzusu, yaratıcılıkta, edebiyatta ve sanatta yetkinleşmenin insan ruhuna neler katacağını zamanla öğretiyor.

Derin düşüncelerimi yazıya dökerken mevcut kelimelerden kumaşlar biçmek ve onlara uygun elbiseler tasarlamak benim için edebiyatın en güzel yanı.

Sen sözünü ortaya söyle, eleştiriye açık ol, takdir ve geri bildirim ise yazarken ışığın olsun diyorum hep. Öyle olmalı değil mi?