Belki de sen birinin henüz karşılaşmadığı cevabısın

İnsanın hayatında biri tarafından anlaşıldığını bilmesi kadar onu boşluk hissinden kurtaracak bir şey yoktur belki de. Sevgi ve güven gibi duygular zamanla gelişirken anlamak ve anlaşılmak ilk bakışta, ilk sohbette, ilk tepkide mümkündür.

Yalnız kaldığımızda, sessiz kaldığımızda, çaresiz kaldığımızda içimizde güvenli bulduğumuz sığınağımıza da çekilebiliriz, ruhumuzun karanlık sokaklarına da. Böyle zamanlarda ihtiyacımız olan tek şey belki de o an anlatacak birilerinin olması ya da anlaşıldığını bilmek olabilir.

Bazen beklediğimiz o kişi dışarıda bir yerde değil, kendi içimizde doğar. Kendimizi anladığımız, kendimize dokunduğumuz anlar olur. İnsanın kendini kendisine anlatabilmesi ise bazen katedilmesi gereken uzun bir yol olabilir.

Bazen kendimiz dururuz bir hikâyenin akışında. O anlaması beklenen, özlenen kişi sensindir. Bu hep benden bekleniyor, hep benim anlayışlı olmam gerek diye bir yük olarak üstlenme bunu ama..

Bazen de bir yerlerde hiç ummadığımız bir anda, hiç beklemediğimiz bir şekilde biri çıkar karşımıza. Bir ses olur, nefes olur, yanı başımızda.. Sormadığımız sorulara cevap olur, anlatamadığımız duygulara dokunur hatta belki susar bizimle. Kelimeler yetersiz kaldığında, varlığıyla yanımızda durur.

Yalnızlığından yorulduğunda ise kendine haksızlık etme..

Belki de sen birinin henüz karşılaşmadığı cevabısın..